رسانه KHAMENEI.IR همزمان با روز شهید نسخه الکترونیک کتاب «قهرمان؛ سلیمانی» را منتشر میکند.

دریافت نسخه الکترونیک کتاب

 

 

حاج قاسم سلیمانی چگونه به قهرمان ملت ایران و امت اسلامی و عامل تحمیل سنگین‌ترین شکستها به استکبار جهانی تبدیل شد؟ مردی که به تعبیر رهبر معظم انقلاب اسلامی «از یک روستای دورافتاده بر می‌خیزد تلاش می‌کند مجاهدت می‌کند، خودسازی می‌کند تبدیل می‌شود به چهره‌ی درخشان و قهرمان امت اسلامی.»

با جستجو و تفکر در خطوط زندگی و سال‌ها مجاهدت صادقانه و مخلصانه‌ی او می‌توان به پاسخ این سؤال رسید. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در سخنرانی‌های مختلفی ابعاد گوناگون زندگی مجاهدتها خصوصیات ومکتب و ثمرات و دستاوردهای سردار سلیمانی را تبیین کرده و درباره‌ی ابعاد گوناگون حادثه‌ی عظیم شهادت ایشان سخن گفته اند. این کتابچه به روش شرح مزجی بیانات معظم له تلاش کرده روایتی جامع و خواندنی از حاج قاسم سلیمانی در اختیار مخاطبین گرامی بگذارد.

مطالب در قالب ۵ فصل اصلی دسته بندی شده‌اند:
در فصل اول با عنوان «نقشه استعمار غرب و مستکبرین برای منطقه غرب آسیا» ضمن اشاره به ابعاد طراحی دشمنان مستکبر برای منطقه‌ی مهم غرب آسیا در جهت نابودی عقبه‌ی راهبردی انقلاب اسلامی جهاد بزرگ حاج قاسم و به شکست کشاندن این طراحی مستکبرین تبیین شده است.

فصل دوم با عنوان «شهادت بزرگ و یوم الله تشییع» اختصاص به تبیین ابعاد حادثه‌ی شهادت ایشان و تشییع عظیم این شهید و همراهانش دارد.

در فصل سوم با عنوان «برکات شهادت عظیم» به ثمرات عظیم حادثه‌ی شهادت حاج قاسم سلیمانی پرداخته شده است.

«انتقام سخت» عنوان چهارمین فصل این کتابچه است که به موضوع انتقام از قاتلین حاج قاسم اختصاص دارد.
در فصل پایانی این محصول نیز به ابعاد گوناگون «مکتب حاج قاسم» و خصوصیات و سیره‌ی این شهید پرداخته شده است.

در تولید این کتابچه تلاش شده بیانات مهم رهبر انقلاب اسلامی درباره‌ی «حاج قاسم سلیمانی» براساس سیری دقیق و با بیان روایی آورده شود و ضمن توجه به ایجاز و اختصار جامعیت محتوایی مدنظر باشد. امید که مطالعه ی این محصول قدمی در جهت شناخت و معرفت عمیق تر نسبت به اندیشه و خط مقاومت و شخصیت و سیره و مکتب قهرمان ملت ایران و امت اسلامی از منظر رهبر معظم انقلاب اسلامی باشد. «شهید سلیمانی، هم در زمان زنده بودنش استکبار را شکست داد، هم با شهادتش شکست داد…. همه‌ی دنیا قبول دارند که آمریکا در عراق و سوریه به مقاصد خودش نرسیده. قهرمان این کارسلیمانی بود». «نقشه و توطئه استکبار در منطقه، با نیروی عظیم و کارآمد جمهوری اسلامی خنثی شد و مظهر و پرچم این نیروی عظیم شخصی به نام «حاج قاسم سلیمانی» بود.»

 

منبع:https://farsi.khamenei.ir/

 

 

 

 

 

 

 

 «آمریکا صریحاً گفت ما داعش را تولید کردیم؛ خودش صریح گفت این را ــ نه حالا، بلکه هفت هشت سال پیش گفتند ما تولید کردیم داعش را ــ آنها گناهکارند؛ همانهایی که حالا پرچم حقوق بشر را به دست میگیرند. لعنت خدا بر این دهانهای دروغ‌گو، بر این دلهای سیاه و شقی! این جور عمل میکنند، آن جور حرف میزنند. درباره‌ی حقوق بشر، درباره‌ی حقوق زن، درباره‌ی مسائل گوناگون انسانی، حرفشان این است، عملشان آن است؛ یعنی منافقِ کامل! و منافق، کافر است و کافر دشمن خدا است، عدوّالله است؛ اینها، هم کافرند، هم منافقند، هم دشمن خدایند. اینها در این قضیّه‌ی شاهچراغ رسوا شدند.» این جملات بخشی از سخنان حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در دیدار خانواده‌های شهدای حادثه‌ی تروریستی شاهچراغ شیراز است.

 

رسانه‌ی KHAMENEI.IR به این مناسبت، در یادداشتی به قلم آقای دکتر سیدمحسن میرباقری مفسر قرآن کریم و استاد علوم قرآن و حدیث، به تبیین قرآنی «منافق کامل» می‌پردازد.

 

 نفاق در لغت معنا شده‌ی دورویی است. یا منافق معنا شده دو رو، ریاکار، مزوّر. منافق به زبان اظهار ایمان می‌کند و در قلب کافر است. قرآن کریم در کنار رسول اکرم دو جریان را به امت معرفی می‌کند. یک جریان، جریان عصمت است؛ که اهل‌بیت پیغمبر اکرم بودند و دوم جریان نفاق.

 منافقین در قرآن
در سوره‌ی بقره آیه‌ی هشت می‌فرماید وَمِنَ النَّاسِ مَنْ یَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَبِالْیَوْمِ الْآخِرِ وَمَا هُمْ بِمُؤْمِنِینَ، جمعی از مردم‌اند که می‌گویند ما به خدا و روز قیامت ایمان آوردیم ولی درواقع مؤمن نیستند یعنی دروغ می‌گویند.

 

در سوره‌ی منافقون با صراحت قرآن می‌گوید منافقین دروغ‌گویند؛ همان آیه اول سوره‌ی منافقون می‌فرماید که إِذَا جَاءَکَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّکَ لَرسول‌الله. منافقین وقتی می‌آیند نزد تو (رسول اکرم) می‌گویند ما شهادت می‌دهیم که تو رسول‌اللّهی. وَاللَّهُ یَعْلَمُ إِنَّکَ لَرَسُولُهُ، خدا می‌داند که تو رسول‌الله هستی، وَاللَّهُ یَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِینَ لَکَاذِبُونَ، ولی خداوند شهادت می‌دهد که منافقین دروغ‌گویند؛ یعنی این شهادتشان شهادت واقعی نیست به دروغ می‌گویند ما شهادت می‌دهیم ما ایمان داریم درحالی‌که ایمان ندارند.

 

نکته‌ی دیگری که از این آیه فهمیده می‌شود این است که منافقین در میان صحابه‌ی پیغمبر بودند؛ یعنی جمعی از صحابه منافق بودند. این‌گونه نبوده که ما بتوانیم بگوییم همه‌ی صحابه فاضل‌اند و به هرکدام اقتدا بشود، هدایت در آن‌ها وجود دارد، نه می‌فرماید إِذَا جَاءَکَ الْمُنَافِقُونَ، چه کسانی کنار پیغمبر اکرم بودند و نزد ایشان می‌آمدند؟ صحابه به کسانی‌ گفته می‌شود که رسول خدا را دیده‌اند و در محضر ایشان حضور پیدا کرده‌اند. خب وقتی در قرآن آمده إِذَا جَاءَکَ الْمُنَافِقُونَ، پس یعنی منافقین جزو صحابه‌اند، چون صحابه بوده‌اند که نزد پیغمبر اکرم می‌رفتند. پس جمعی از صحابی پیغمبر منافق بودند. اظهار ایمان می‌کردند ولی به دروغ، درواقع ایمان نداشته‌اند.

 

خداوند در آیه‌ی دوم سوره منافقون هم می‌فرماید اتَّخَذُوا أَیْمَانَهُمْ جُنَّةً، قسم هم می‌خورند که ما به خدا قسم ایمان داریم اما این قسم را سپر خود قرار داده‌اند که شناخته نشوند و کفر پنهانشان را کسی نفهمد.

 

جریان منافقین در دوره پیامبر جریان قوی‌ای بوده‌اند که در قرآن بارها به آن اشاره شده است و این‌ها چند نمونه بود.

 

 ضربه‌های منافقین به جامعه اسلامی
منافقین در مکه پایه‌گذاری شدند قرآن اشاراتی دارد مثلاً‌ در سوره‌ی مدثر که چهارمین سوره‌ی نازل شده است آنجا قرآن می‌گوید الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ، یک عده هستند که در دلشان مرض هست؛ پس منافقین از دوران مکه وارد جریان مسلمانان شده‌اند.

 

این جریان نفاق بعدها در مدینه خیلی توسعه پیدا کرد و در حد یک دولت در سایه شده بود که در درون توطئه‌ها و کارهای خودشان را دنبال می‌کردند و تا می‌توانستند کارشکنی می‌کردند. ولی خب از این‌طرف هم اظهار ایمان می‌کردند و خودشان را به پیغمبر نزدیک می‌کردند.

 

می‌دانیم که این جریان نفاق خیلی جاها توانستند به اسلام ضربه بزنند. در جنگ احد همین منافقین بعضی‌ها را تحریک کردند و حدود سیصد نفر از جنگ و کمک به پیغمبر فاصله گرفتند. در صلح حدیبیه هم ما می‌بینیم که به پیغمبر اکرم اعتراض می‌شود و یک جمعی هم در این اعتراض شرکت می‌کنند و سروصدایی بلند می‌شود.

 

همین‌طور وقتی پیغمبر اکرم روزهای آخر عمرشان گفتند به کاغذ و قلمی بیاورید که من چیزی برای شما بنویسم که بعد از من گمراه نشوید. جسارت کردند و گفتند نه ما قرآن برایمان بس است و عده‌ای هم همراهی کردند و نشد؛ یعنی حتی مانع نوشتن آن سفارش پیغمبر اکرم شدند. این منافقین ظاهراً هم به‌عنوان طرفداری پیغمبر وارد می‌شدند.

 

جریان نفاق بعد از پیغمبر اکرم همچنان نفاقشان را حفظ کردند و می‌گفتند ما مؤمنیم اما در یک‌جهت دیگر شمشیر را از رو بستند و با اهل‌بیت پیغمبر اکرم رودررو شدند. مثلاً شما ببینید معاویه می‌آید با امیرالمؤمنین وارد جنگ می‌شود رودررو می‌شود. خب معاویه که می‌گوید من مسلمانم، می‌گوید من پیرو پیغمبرم. چرا با برادر او، وصی او می‌جنگد؟

 

پس جریان نفاق بعد از پیامبر هم چنان ادامه پیدا کرد. جریان نفاق اهل‌بیت را از دور حکومت خارج کردند. آثار جریان نفاق صدر اسلام هنوز در جامعه اسلامی حضور دارد و کاملاً احساس می‌شود.

 

 منافقین دیروز و منافقین امروز
از ابتدای پیدایش اسلام، پدیده و جریان منافقین وجود داشته است. امروز جریان منافقین شاید در مصادیق متعددی قابل‌بحث باشد. حداقل ما سه دسته را در بین منافقین می‌شناسیم:

یک دسته منافقانی هستند که در اصل ایمان نفاق دارند. می‌گویند ما مؤمنیم ولی درواقع کافرند و دروغ می‌گویند و به خدا و روز قیامت ایمان ندارند. مثل همان‌ها که در آیه‌ی هشت سوره‌ی بقره معرفی شده‌اند: وَمِنَ النَّاسِ مَنْ یَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَبِالْیَوْمِ الْآخِرِ وَمَا هُمْ بِمُؤْمِنِینَ.

 

دسته‌ی دوم منافقان در عمل‌اند. این یک درجه از دسته اول، خباثتشان کمتر است. این‌گونه‌اند که مثلاً ظاهرش، ظاهری متقی و اهل ایمان است اما باطن او باطن فردی گنه‌کار:
مرد دانا آنکه در آفاق ظاهربین نباشد
ظاهرش رنگین نباشد باطنش ننگین نباشد
ظاهری رنگین و باطنی ننگین. این‌ها منافقان در عمل‌اند. این حالت‌ها شاید در اهل ایمانی هم که ایمان حداقلی دارند هم دیده بشود.

 

دسته‌ی سوم منافقان در جوامع بشری تعریف می‌شوند و در واقع یک نفاق جریانی هستند. مثل وضعیت امروز دولت‌های غربی و آمریکا. این‌ها یک‌جور حرف می‌زنند، مثلاً حرف از حقوق بشر می‌زنند ولی در عمل نسل‌کشی می‌کنند، از سلاح‌های کشتارجمعی استفاده می‌کنند. وقتی دولت‌های غربی حرف می‌زنند خیلی از حقوق بشر و عدالت دم می‌زنند اما با استعمار و جنایت در کشورهای مختلف آفریقا و جاهای دیگر دنیا خودشان را ثروتمند کردند.

 

دولت‌های غربی دم از حقوق بشر می‌زنند اما برای پیشبرد کارشان داعش را تشکیل می‌دهند و حمایت می‌کنند. خب شما چرا دم از حقوق بشر می‌زنید؟ پس شما به حقوق بشر کفر می‌ورزید و اعتباری برای آن قائل نیستید. فقط برای آنچه اهداف خودتان را پیش ببرد، اهمیت قائلید و نه برای حقوق انسان‌ها. اگر لازم شد که شما هدفتان پیش برود ولو یک‌میلیون انسان هم در ویتنام به دست ارتش آمریکا کشته شود، می‌کشید؛ یعنی در عمل بسیار خشن، بسیار منفعت‌جو هستند اما خب حرف‌هایی که می‌زنند حرف‌های ظاهری و حقوق بشری است. سازمان‌های حقوق بشر را هم که تشکیل می‌دهند در آن نفوذ می‌کنند که باز آنچه آن‌ها می‌خواهند اتفاق بیفتد.

 

منبع: KHAMENEI.IR

 

 

 

 

 

 

 

به گزارش خبرگزاری حوزه دبیر جشنواره بین المللی سفیر گفت: با توجه به تمدید فراخوان جشنواره همایش حوزه و عرصه بین‌الملل (تجلیل از برترین‌های جشنواره) برگزاری آن به زمان دیگری موکول شد.

 

حجت الاسلام سید محی الدین قوامی، دبیر جشنواره بین المللی سفیر (تقدیر از برترین های عرصه بین الملل) از تمدید جشنواره سفیر تا پایان اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲ خبر داد و گفت: با توجه به استقبال فعالان حوزوی عرصه بین الملل از خواهران و برادران و حجم مستندات ارسالی برای ارزیابی در کمیته‌های تخصصی و درخواست مکرر برای تمدید مهلت ثبت‌نام، مهلت شرکت در جشنواره سفیر تا پایان اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲ تمدید شد.

 

وی افزود: با عنایت به تمدید فراخوان جشنواره به اطلاع می‌رساند، همایش حوزه و عرصه بین‌الملل (تجلیل از برترین‌های جشنواره) که قرار بود، دوشنبه ۲۲ اسفندماه سال جاری برگزار گردد به تعویق افتاد.

 

دبیر جشنواره بین المللی سفیر (تقدیر از برترین های عرصه بین الملل)گفت: زمان برگزاری همایش متعاقبا در سال ۱۴۰۲ اعلام خواهد شد.

 

وی بیان کرد: تمامی مستندات ارسالی شرکت کنندگان، تا سی ام بهمن ماه به دبیرخانه رسیده و در حال بررسی است کسانی که به تازگی قصد شرکت دارند به سایت مرکز ارتباطات و بین‌الملل حوزه های علمیه به آدرس CICA.ISMC.IR مراجعه نموده و پس از تکمیل فرم ثبت نام، مستندات خود را در همانجا بارگذاری کنند.

 

 

عرصه های فعالیت:

1. تبلیغ بین الملل:
فعالیت تبلیغی در سفرهای کوتاه مدت و موسمی به خارج از کشور
فعالیت تبلیغی در سفرهای بلندمدت به خارج از کشور
فعالیت تبلیغی در فضای مجازی در عرصه بین الملل
پاسخگویی به شبهات به زبان های غیر فارسی و فعالیت موثر و مستند در شبکه های اجتماعی و …
مبلّغ زباندان در موضوعات تخصّصی بین المللی
فعالیت تبلیغی در قالبهای علمی مانند ارائه سخنرانی و مقالات با موضوعات دینی در همایش ها، سمینارها، کنگره ها و کنفرانس های خارج از کشور

 

2. پژوهش بین الملل:
تالیف و تدوین کتاب یا پایان نامه به زبان خارجی یا در تخصص های بین المللی
تدوین مقاله علمی پژوهشی با موضوعات بین المللی یا انتشار آن در مجلات معتبر بین المللی
ترجمه مقالات، کتب یا پایان نامه با موضوعات بین المللی به زبان های دیگر
حضور یا ارائه مقاله در همایش ها، نمایشگاه های و کنفرانس های بین المللی
همکاری علمی با مراکز علمی پژوهشی بین المللی در داخل و خارج از کشور
نویسنده و تدوینگر متون آموزشی بین المللی

 

3. آموزش بین الملل:
تدریس زبان در مراکز معتبر حوزوی و غیر حوزوی
تدریس موضوعات بین المللی به زبان های خارجی
تدریس در حوزه ها، دانشگاه ها و مراکز علمی خارج از کشور
تحصیل در دانشگاه ها یا مراکز علمی خارج از کشور
همکاری با نهادهای آموزشی و دانشگاه های خارجی و داخلی مناسب با فضای بین الملل

 

4. رسانه و فضای مجازی بین الملل:
محورها:
ارائه تصویر صحیح از مبانی دینی با توجه به استانداردها و قالب های بین الملل
ارائه تصویر صحیح از انقلاب اسلامی در رسانه های بین الملل
معرفی حوزه‌های علمیه در سطح بین الملل با تاکید بر 100 سالگی حوزه علمیه قم
پرداخت هنری و رسانه ای به محورهای مختلف بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی و تمدن نوین اسلامی
قالبها: فیلم کوتاه مستند، فیلم کوتاه داستانی، فیلمنامه، آگهی تلویزیونی، نماهنگ، برنامه کارشناسی و گفتگومحور ارائه شده در شبکههای تلوزیونی و ماهوارهای، تدوین صوتی، گرافیک متحرک، اعلان (آیه گرافی، حدیث گرافی و عکس نوشته)، داستان کوتاه، سفرنامه نویسی، خاطره نویسی)، فعالیت در پیامرسان ها، نرم افزارهای کاربردی و …

 

5. مدیریت و اجرای بین الملل:
مدیریت مراکز آموزشی، پژوهشی، تبلیغی و رسانهای در عرصه بین الملل
مدیریت نمایندگی های جمهوری اسلامی ایران و حوزه های علمیه در خارج از کشور
مدیریت تشکل ها، انجمن ها و گروه های علمی فعّال در عرصه بین الملل

 

6. تعاملات بین الادیانی و تقریب بین مذاهب اسلامی:
تدریس موضوعات و رشته های ادیانی و مذاهبی در مراکز معتبر حوزوی و غیر حوزوی داخل و خارج از کشور
تحصیل در رشته های ادیانی و مذاهبی در مراکز علمی خارج از کشور
همکاری با نهادهای تحقیقاتی و پژوهشی در عرصه های ادیانی و مذاهبی مناسب با فضای بین الملل
همکاری با نهادهای آموزشی و دانشگاههای داخلی و خارجی در عرصه های ادیانی و مذاهبی مناسب با فضای بین الملل
تألیف یا ترجمه کتاب، مقاله یا پایان نامه با موضوع ادیانی و مذاهبی به زبانهای دیگر یا مناسب با فضای بین الملل
همکاری علمی مناسب با فضای بین الملل با مراکز علمی پژوهشی بین المللی ادیانی و مذاهبی در داخل و خارج از کشور
مدیریت و عضویت در انجمنها و گروه های ادیانی و مذاهبی بین المللی
نگارش یا ترجمه متون با موضوعات ادیانی و مذاهبی مناسب با فضای بین الملل
ارائه مقاله، حضور و مشارکت در رویدادهای ادیانی و مذاهبی بین المللی مانند: ادوار گفتگو، همایش ها، نشست ها، سمینارها، کنفرانس ها، دوره‌های کوتاه مدت و …
فعالیت بین المللی تعامل بین الأدیانی و تقریب بین المذاهبی در رسانه و فضای مجازی در عرصه بین الملل

 

شرایط شرکت:
فضلاء، اساتید و طلّاب برادر و خواهر ایرانی دارای کد فعال در حوزه های علمیه
تکمیل فرم پیوستی
ارسال مستندات

 

 منبع: https://www.hawzahnews.com/

 

 

 

 

 

 

اگر گمان می‌کنید ویرایش کردن مسیری مشخص دارد و با دانستن چند اصل، می‌توان هر نوع متنی را ویرایش کرد، سخت در اشتباهید! اما ویرایش چیست؟ منظور از ویرایش متن چیست؟ متن قبل از ویرایش، ماکتی پیش‌ساخته‌ است و ویرایش ویراستاران آن را تبدیل به ماکتی کامل و تماشایی می‌کند. ویراستار، با انجام انواع ویرایش، ظاهر و محتوای متن را بررسی می‌کند و آن‌ها را به بهترین شکل ممکن در می‌آورد. هدف ویراستار رساندن متن به کیفیتی مطلوب است. در این مطلب، هر آنچه باید دربارۀ ویرایش و انواع آن بدانید برای‌تان خواهیم گفت. با شبکه مترجمین ایران همراه باشید.

 

انواع ویرایش
اهمیت ویرایش و ویراستاری بر هیچ‌کس پوشیده نیست. در واقع، ویرایش یک متن است که آن را خوانش‌پذیر می‌کند. تعریف ویرایش در فرهنگ معین بدین شرح است:

 

زیاد یا کم کردن مطلب، تصحیح و تنقیح متن‌هایی که جهت چاپ و نشر آماده می‌کنند.

 

اما منظور از ویرایش کردن چیست؟ در ویرایش، چه مواردی اهمیت پیدا می‌کنند؟ باید بگوییم ویرایش صرفاً یک نوع مشخص ندارد. اگر بخواهید ویرایش متن را توضیح دهید، نمی‌توانید صرفاً به چند عامل مشخص اشاره کنید و بگویید با انجام این‌ها، ویرایش نوشته به اتمام خواهد رسید.

 

ویرایش انواع مختلف دارد و در هر کدام نوع، عوامل متعددی اهمیت پیدا می‌کند. انواع ویرایش می‌تواند با توجه به هدف نهایی متن متفاوت باشد. نویسندگان و مترجمان متون علمی، ادبی، رمان و شعر، روزنامه نگاران، سردبیران مجلات و تولیدکنندگان محتوای متنی وب‌سایت‌ها باید در مورد انواع مختلف ویرایش و هدف از انجام آنها آگاهی داشته باشند.

 

در ادامه، از انواع ویرایش و اهمیت‌شان برای‌تان خواهیم گفت.

 

ویرایش فنی و زبانی
ویرایش فنی و زبانی از مهم‌ترین انواع ویراستاری است. در این نوع ویرایش، ویراستار به اصلاح و بهبود ظاهر متن می‌پردازد. هنگام انجام ویرایش فنی، مواردی مانند غلط‌های املایی و مشکلات نگارشی اهمیت پیدا می‌کنند.

 

به‌طور کلی، ویراستار هنگام انجام ویرایش فنی، به موارد زیر توجه می‌کند:

ایجاد یکپارچگی میان رسم‌الخط کلمات
بررسی پاراگراف‌بندی
تصحیح غلط‌های املایی
بررسی نشانه‌گذاری متن
یکپارچه‌سازی اعلام و اصطلاحات
ذکر معادل لاتین کلمات
به‌کارگیری اصول عددنویسی و فرمول‌نویسی
اعمال قوانین مربوط به اعراب‌گذاری
اعمال قواعد مربوط اختصارهای متنی
اعمال قواعد مربوط به نقل‌قول‌ها
بررسی ارجاعات
بررسی اندازه و قلم عناوین فصول، بخش‌ها، زیرعنوان‌ها، سربرگ‌ها و دیگر موارد.
پیاده‌سازی قوانین مربوط به مآخذ، پانوشت‌ها و یادداشت‌ها
بررسی مواردی مانند تصویرها،عکس‌ها، فهرست، واژه‌نامه، نمایه‌ها، جداول و نمونه‌هایی از این قبیل.
برطرف کردن غلط‌های تایپی
در این مرحله از مراحل ویرایش ترجمه و تالیف، ظاهر متن اصلاح خواهد شد.

 

ویرایش زبانی- ساختاری
در ویرایش زبانی- ساختاری، همان‌طور که از نامش پیداست، ساختار و جمله‎بندی اهمیت پیدا می‌کند. در این نوع ویرایش، ویراستار به سراغ ویرایش جمله و اجزای  آن می‌رود. به طور کلی، در ویرایش زبانی- ساختاری، موارد زیر اهمیت پیدا می‌کنند:

 

برطرف کردن ایرادهای ساختاری و دستوری
بهبود جمله‌بندی متن
کوتاه کردن جملات طولانی
روان کردن جمله‌ها
برطرف کردن ابهام و تناقض در متن
بررسی معادل‌یابی‌های انجام‌شده
بررسی واژه‌های فارسی و انتخاب بهترین واژه
ویرایش محتوایی
و اما می‌رسیم به ویرایش محتوایی، تخصصی یا علمی! ویرایش محتوایی چیست؟  ویرایش محتوایی و ساختاری متفاوت از یکدیگرند. در ویرایش محتوایی، همان‌طور که از نامش پیداست، تمرکز بر محتوای متن است. در این نوع ویرایش، ویراستار با توجه به محتوا و زمینۀ متن، شروع به ویرایش می‌کند. به عنوان مثال، ویرایش محتوایی داستان متفاوت از ویرایش محتوایی متون علمی است. در ویرایش محتوایی، ویراستار به موارد زیر توجه می‌کند:

 

حذف یا کاهش مطالب تکراری و غیرضروری
حذف یا کاهش مطالب نامعتبر و بی‌مبنا
اصلاح متن برای افزایش یکپارچگی متن
بررسی و تصحیح پانوشت‌ها
افزودن پانوشت (در صورت لزوم و کسب اجازه از مولف یا مترجم)
اصلاح مطالب نادرست و غیرعلمی
در ویرایش محتوایی یا تخصصی، دانش و تخصص ویراستار نیز اهمیت پیدا می‌کند. در واقع، ویراستار باید با زمینۀ مورد نظر آشنایی کافی داشته باشد.

 

هزینه ویرایش
هزینه انجام این ویرایش‌ها با توجه به زمانی که برای این کار اختصاص داده می‌شود، می‌تواند متفاوت باشد. نباید این نکته را فراموش کنید که گاهی ویرایش برخی از متون ممکن است به اندازه روند نوشتن آنها طول بکشد. در ضمن ویرایش متن‌های عمومی و تخصصی تفاوت بسیاری دارند. در زمان ویرایش متون تخصصی باید با انجام کارهایی مانند استناد به منبع نوشته، اصلاحات لازم را انجام داد. همین باعث افزایش هزینه‌های مربوط به ویرایش تخصصی نسبت به عمومی می‌شود.

 

فرآیند ویرایش چگونه است؟
بعد از اینکه فهمیدیم تعریف ویرایش چیست و چه دسته‌بندی‌ هایی دارد، نوبت به درک فرآیند انجام ویرایش می‌رسد. در مرحله اول نویسنده یا فردی که قصد اصلاح هرگونه متن یا نوشته را دارد، باید انتخاب کند که آیا می‌تواند این کار را انجام دهد یا باید یک ویراستار برای این کار استخدام کند. ویراستاران در اولین مرحله ابتدا ویرایش مکانیکی را انجام می‌دهند. در مرحله بعدی ویرایش زبانی شروع می‌شود. در زمان انجام ویرایش زبانی موارد زیر مد نظر قرار می‌گیرند:

 

خواندن و درک متن: برای شروع این مرحله باید ابتدا متن را به صورت کامل و با دقت مطالعه کرد. در صورتی که ویراستار توانست منظور و هدف متن را کامل متوجه شود، ‌می‌تواند روند ویرایش را شروع کند.

ساده سازی و بررسی نظم و پاکیزگی متن
تغییر اصطلاحات و ساختار‌های بیگانه و استفاده از اصطلاحات رایج در زبان فارسی
تغییر بخش‌هایی از متن که در آن از ساختارهای رایج گویش‌ها و لهجه‌های مختلف استفاده شده، و به کارگیری زبان فارسی معیار (البته در متون ادبی، داستان و یا رمان‌ها با توجه به شرایط متن می‌توان از اصطلاحات مورد استفاده در سایر گویش‌ها و لهجه‌ها استفاده کرد. البته به شرط اینکه ساختار نوشته بهم نخورد.)
از بین بردن اشتباهاتی که از لحاظ عقلانی و منطقی باعث خراب شدن متن شده‌اند.
برطرف کردن اشتباهاتی که باعث سوء برداشت یا ابهام می‌شود.

حذف واژه‌های ناآشنا و استفاده از سایر واژه‌های رایج در زبان فارسی

در زمان انجام مراحل مختلف ویرایش اگر کارها را به شخص دیگری سپردید، بهتر است که ارتباط خود را با او حفظ کنید. همچنین ویراستار‌ها باید در زمان انجام تمامی مراحل با نویسنده اثر در ارتباط باشند و سوالات یا ابهامات خود را با اطمینان کامل برطرف سازند. یکی از اصطلاحات دیگری که ممکن است در زمینه ویرایش به آن بر بخورید «دگرگونی» می‌باشد. دگرگونی عبارت است از: «تغییرات، جابجایی‌ها، اضافه کردن بخش‌های جدید یا حذف کردن بخش‌های اضافه». در ضمن در بعضی از متونی که هدف آنها تحت تاثیر قرار دادن طبقه خاص، یا دسته بخش خصوصی از جامعه است؛ باید برنامه‌ریزی زبان انجام شود. برنامه‌ریزی زبان به مجموعه اقداماتی گفته می‌شود که کمک می‌کند نوشته خود را به استاندارد یا لحن خاصی که مد نظر دارید نزدیک‌تر کنید.

 

یک ویراستار چه ویژگی‌هایی دارد؟
ویراستار یا ویرایشگر باید خصوصیاتی داشته باشد که او را در زمینه انجام ویرایش متون مختلف یاری کند. البته بسیاری از این ویژگی‌ها اکتسابی هستند و به مرور زمان با انجام فعالیت‌هایی مانند «مطالعه فراوان، نوشتن متون مختلف و کسب آگاهی در خصوص قواعد نوشتن و…» میتوان مهارت خود را در زمینه ویرایش افزایش داد. ویژگی‌های کلی یک ویراستار عبارتند از:

 

آشنایی با تعریف ویرایش و تجربه کافی در زمینه ویراستاری
داشتن حوصله، دقت و نظم بالا در زمان بررسی و اصلاح متون مختلف
داشتن ذوق هنری و ادبی برای ویراستاری متون ادبی، رمان و…
تسلط بالا بر روی استفاده صحیح از قواعد دستور زبان و ادبیات فارسی
در مواردی که ویراستار قصد ویرایش متن ترجمه شده را دارد، باید با زبان مورد استفاده متن اصلی آشنایی داشته باشد.

آشنایی با موضوع متن
شرح وظایف ویراستار
تا اینجای کار فهمیدیم که تعریف ویرایش چیست و به چه کسی ویراستار می‌گویند. در ادامه این بخش برای یک جمع‌بندی کلی و پرداختن دقیق‌تر به نکات مهم، شرح وظایف ویراستار را با هم مرور می‌کنیم:

 

پیدا کردن غلط‌های املایی و مشکلات تایپی: وقتی نویسندگان مشغول نوشتن متون طولانی هستند، ممکن است در موارد معدودی شاهد مشکلات تایپی یا غلط املایی باشیم. ویراستاران باید با دقت این مشکلات را پیدا کرده و آنها را برطرف کند.

فهرست نویسی و پاراگراف بندی: انجام این کار باعث می‌شود مطالعه نوشته مورد نظر تا حد زیادی آسان گردد.
رعایت نقل قول ها: در زمان‌هایی که قصد بیان مستقیم عبارات یا جملات مقاله، کتاب یا فرد خاصی را دارید، باید از علامت “” استفاده کنید.

توجه به پاورقی: علاوه بر بررسی متن اصلی، یک ویراستار باید وضعیت پاورقی را نیز مورد بررسی قرار دهد. اینطور علاوه بر اینکه درک بهتری از متن پیدا خواهد کرد، می‌تواند اشتباهات موجود در این قسمت را نیز تصحیح کند.

استفاده درست از علامت جمع: وجود علائم مختلف برای جمع در کلمات فارسی و عربی باعث شده گاهی روند استفاده از علامت‌های جمع با مشکل روبرو شود. استفاده از علامت‌های جمع عربی برای کلمات فارسی یا برعکس اشتباه می‌باشد.

پرهیز از هرگونه شکسته نویسی: یک متن استاندارد نباید هیچ گونه شکسته نویسی داشته باشد. به عنوان مثال در هیچ نوشته رسمی حق ندارید از «می‌رم» به جای «می‌روم» استفاده کنید.

رعایت اصول تایپ: نکته مهم این قسمت، رعایت به موقع فاصله و نیم فاصله است. این کار باعث ساده شدن روند مطالعه متن خواهد شد.

تصحیح مشکلات دستور زبانی: وجود خطاهای دستوری در متن باعث آسیب دیدن کل نوشته می‌شود.
داشتن اطلاعات به روز در مورد نکات مربوط به رسم الخط فارسی: این موضوع در استفاده از «ی» آخر فعل، کلمات دو بخشی که ممکن است به صورت اشتباه با نیم فاصله یا فاصله نوشته شوند و سایر موارد مشابه کمک زیادی به ویراستار خواهد کرد.

رعایت علائم نگارشی به صورت صحیح: استفاده به موقع و اصولی از علائم نگارشی، کمک زیادی به بهتر خوانده شدن متن خواهد کرد. از سوی دیگر استفاده نادرست از این علائم باعث تغییر مفهوم متن خواهد شد و این عملکردی که از متن انتظار داشتیم را تغییر می‌دهد.

 

منبع: https://transnet.ir

 

 

 

 

 

 

تقسیم‌بندی احکام شریعت به ثابت و متغیر پیش از آنکه یک موضوع فقهی یا اصولی باشد، یک تقسیم‌بندی کلامی و یا فلسفی است. همان‌طور که در فلسفه بحث «چگونگی رابطه حدوث با قِدم» مطرح می‌شود که از مسائل مهم فلسفه است و فیلسوفان آرای گوناگونی ابراز داشته‌اند، در شریعت نیز سخن از تقسیم‌بندی احکام به متغیر و ثابت و چگونگی رابطه آنها هست. تا آنجا که من یافته‌ام، شاید مرحوم علامه‌طباطبایی نخستین بار این بحث را با نگاه فلسفی مطرح کرده باشد. ایشان «احکام ثابت» را احکام فطری و یا احکام الهی و «احکام متغیر» را احکامی غیر الهی و در حوزه والی مسلمین می‌داند. تعبیر ایشان در مورد احکام متغیر چنین است: هر گونه مقررات جدیدی که در پیشرفت زندگی اجتماعی جامعه مفید باشد و به صلاح اسلام و مسلمین تمام شود، مربوط به اختیارات والی است و هیچ‌گونه ممنوعیتی در وضع و اجرای آن نیست. این‌گونه مقررات در اسلام اگرچه لازم‌الاجرا می‌باشد و «ولی امر» که به وضع و اجرای آنها موظف است، لازم‌الاطاعه است، ولی در عین حال، شریعت و حکم خدایی شمرده نمی‌شود»؛۱ یعنی زندگی مسلمانان همانند سایر مردمان با حوادث و موضوعاتی مواجه می‌شود که به احکام متناسب با خود نیاز دارد و این احکام جزو شریعت اسلامی نیست و در ردیف احکام عرفی و عقلائی است. برای ورود و بررسی این بحث به چند مقدمه باید توجه کرد.

 

۱ـ دانش فقه غنی‌ترین و گسترده‌ترین بخش علوم اسلامی است. حدود پانصد آیه شریفۀ قرآن و شاید بیشتر که در باب مسائل فقه نازل شده و هزاران حدیث و روایت که در ابواب مختلف فقه صادر گشته و کتاب‌های متعدد فقهی و اصولیی که تألیف شده و دهها مکتب مختلف فقهی ـ اعم از فقه شیعه و سنت ـ که در این باب به وجود آمده، از گستردگی این دانش حکایت می‌کند. آیات فقهی قرآن نسبت به سایر آیات کمتر است، اما تفاسیر و بررسی‌هایی که پیرامون آن صورت گرفته، چندبرابر سایر آیات است.

 

۲ـ در کنار دانش پربار فقه، دانش اصول تولد یافت و این علم به عنوان ابزار یا به تعبیر آخوند خراسانی «صناعت» برای فهم فقه و یا قواعد فقهی گشت و در نتیجه علم اصول پا به پای فقه گسترش یافت و کتاب‌های زیادی در این باب تألیف گشت، به گونه‌ای که غالب مکاتب فقهی، به جز اخباریون، بدون علم اصول، اجتهاد را به رسمیت نمی‌شناسند. شاید نخستین کتابی که در این موضوع نوشته شد، «الرسالۀ» محمد بن ادریس شافعی (۱۵۰ ـ ۲۰۴ق، پیشوای مذهب شافعی) باشد.

 

در کنار دو دانش فقه و اصول، دو علم دیگر ضروری دانسته شد: یکی علم «رجال» و دیگری «درایه»؛ اولی مربوط به شناخت اسناد و راوی روایت است و دومی مربوط به فهم متن روایت. در این باب نیز علمای رجالی کتاب‌های زیادی نگاشته‌اند که آخرین آنها در میان شیعیان، «معجم الرجال» مرحوم آیت‌الله خویی است، بالغ بر بیست و چهار جلد.

 

۳ـ علم اصول، رجال و درایه، علومی غیر دینی و می‌توان گفت در زمره علوم عقلی و یا سیره عقلائی هستند. شاید برخی اصول یا قواعد آن مؤیداتی از جانب شرع داشته باشد؛ اما تار و پودشان قواعد عقلی یا سیره‌های عقلائی و تاریخی است؛ زیرا علم رجال به محدث کار دارد و علم درایه به نفس فهم حدیث می‌پردازد. بحث پیرامون حالات و شرایط تاریخی یک راوی یا محدث، بیشتر به عهده علم تاریخ است، و بحث پیرامون مضمون و محتوای حدیت بیشتر به قول ارباب لغت کار دارد که هر دو مباحثی برون‌دینی به شمار می‌آیند.

 

۴ـ مکاتب و مذاهب مختلف فکری که در حوزه فقه به وجود آمده، بیش از مکاتبی است که در حوزهای تفسیر و کلام نمایان گشته است؛ زیرا اختلاف فهم و تضارب و تباین آرا پیرامون آیات‌الاحکام بیشتر صورت گرفته و مسلمانان در خصوص تکالیف خود پرسش‌های بیشتری در مقایسه با اعتقادات داشته‌اند. در زمان نزول نیز پرسش‌های مردم از پیامبر اکرم(ص) بیشتر پیرامون احکام عملی اسلام بود. سیزده آیه در قرآن با فعل «یسئلونک» آمده که مردم از پیامبر می‌پرسیدند. از این میان، هفت مورد راجع به احکام فقهی است و تنها دو آیه پرسش از قیامت است؛ همچون: «یسئلونک عن السّاعه ایّان مُرسیها: از تو در باره قیامت می‌پرسند که کی بر پا می‌شود؟» (اعراف، ۱۸۶؛ نازعات، ۴۴) و یک آیه در باره روح است: «یسئلونک عن الروح: از تو در باره روح می‌پرسند» (اسراء، ۸۰).

 

پرسش‌های عملی و احکامی برای مردم مهمتر بوده است. شاید احکام فقهی تورات در مدینه رواج بیشتری داشت و در طرح این پرسش‌ها تأثیر می‌گذاشت و مردم می‌خواستند نظر اسلام را بدانند. همین‌طور بعدها دایره این پرسش‌ها بیشتر شد و چون پاسخ فقیهان یکسان و یک صورت نبوده، منجر به ظهور مکاتب مختلف فقهی گشته است، به‌ویژه اینکه دستگاه حکومت نیازمند احکام فقهی و فقیهان بوده است.

 

۵ ـ از بخشهای مهم علوم اسلامی که در دنیای جدید با چالش روبرو گشته، دانش فقه است. نواندیشان دینی به این نکته واقف‌اند و تلاش دارند فقه را در دنیای جدید به شکل مطلوبی بازسازی کنند. شاید آغازکننده این راه، مرحوم نائینی در حوزه سیاست باشد که می‌خواست مشروطه را در مقابل کسانی که نامشروع می‌دانستند، در چارچوب شرع توجیه نماید. سر سید احمدخان هندی، ابوالکلام آزاد، اقبال لاهوری و شریعتی نیز بنای بازسازی در کل دستگاه فکری اسلام در دوران مدرن را گذاشنتد. همچنین محمد عبده در آفریقا نوآوری‌های تفسیری زیادی داشت که به احکام فقهی نیز سرایت کرد. از میان نواندیشان عرب، کسانی مانند: محمد ارگون، نصر حامد ابوزید، حسن حنفی و محمد عبدالجابری نگاهی تازه به کل دستگاه فکری اسلام از جمله بخش فقه داشته‌اند.

 

۶ ـ نقد و ایرادهایی که به فقه پس از شکل‌گیری نظام جمهوری اسلامی وارد شد، بسیار فراتر از نقدهایی بود که پیش از انقلاب با آن روبرو بود. این نقدها همواره افزایش یافته و بسیاری از آنها بی‌پاسخ مانده است؛ زیرا فقه در حوزه‌هایی ورود کرد که تا کنون تجربه‌ای نداشت، خاصه در جامعه مدرن. مدعای فقیهان نیز این بود که فقه در حوزه‌های اجتماعی و سیاسی توان راهیابی دارد؛ هرچند این مفاهیم معنای سنتی خود را از دست داده و معنای مدرنی گرفته باشد؛ فی‌المثل در موضوع بانکداری، برخی مدعی بودند که می‌توان بانکداری اسلامی یا اقتصاد اسلامی داشت. برخی نیز پا را فراتر گذاشته و مدعی شدند تمام علوم انسانی را می‌توان اسلامی کرد؛ یعنی موتور محرکه دین توان تحمل این‌همه بار را دارد.

 

۷ ـ برخی بر آنند که اساسی‌ترین بخش دین یعنی فقه با اساسی‌ترین بخش مدرنیته یعنی عقل استدلال‌گر و نقاد می‌توانند در کنار هم بنشینند؛ زیرا فقه ظرفیت تحمل و پذیرش هر نوع نقادی را دارد. کسانی مانند مرحوم دکتر فیرحی بر این نظر بودند که مفاهیم نوین سیاسی و اجتماعی تنافری با فقه ندارد، مشروط بر اینکه فقه یا کتاب‌های فقهی گذشتگان نقادی و بازسازی شود. به تعبیر دیگر فقه تاریخی از فقه حقیقی جدا گردد. در مقابل، کسانی چون استاد شبستری مفاهیم نوین سیاسی و اجتماعی را قابل گنجاندن در دستگاه فقهی و شریعت اسلامی نمی‌دانند و می‌گویند زندگی مدرن باید در بستر عقلائی و عدالت به معنای امروزی قرار بگیرد؛ مثلا اعلامیه حقوق بشر را باید در بستر عقلائی دید و نباید در پی انطباقش با شریعت برآمد. همچنین است مفاهیمی مانند دمکراسی، آزادی، مردم‌سالاری، ساختار و کنترل قدرت و غیره. اینها مفاهیم جدیدی هستند که بار معانی خود را دارند و اگر این مفاهیم را بر اصطلاحات دینی حمل نماییم، هم مفاهیم مدرن از معنای خود خارج می‌شود و هم قداست دین آسیب می‌بیند.

 

۸ ـ فهم امروز بشر از حقوق اولیه خود با قرائت‌های رایج و سنتی فقه اسلامی تفاوت‌های فراوانی دارد، از جمله در اموری همچون: عدم تساوی حقوق زن و مرد، تفاوت دیه مسلمان و غیر مسلمان، برده و ارباب، و محرومیت فرزند نامشروع از پاره‌ای حقوق اجتماعی که در فقه سنتی مطرح است و علمای فریقین بر آن اجماع دارند. برخی از مجازات‌ها نیز در جهان امروز مورد مناقشه است. آیا فلسفه مجازات در اسلام همان کیفرهایی است که در قرآن معین شده و ما مکلف به اجرای آنها هستیم؟ برای مثال: بریدن دست سارق که فلسفه‌اش «جزاءً بما کسَبا» ذکر شده است. آیا فلسفه کیفرها برای ارعاب دیگران است تا جرمی صورت نگیرد یا اصلا مجازات‌ها در اسلام فلسفه‌ای ندارد و تنها تعبد است و باید اجرا کرد؟ از این منظر، حد سرقت، زنا و امثال آن جایگزینی ندارد؛ زیرا از امور بشری نیست و واضع هر قانونی، خداست. همان دعوای مشروعه‌خواهان و مشروطه‌طلبان. بنیادگرایان نیز در مقابل نواندیشان دینی چنین عقیده‌ای دارند.

 

۹ـ آیا رابطه انسان با خدا و تقرب بشر به بارگاه الهی، از راه فقه محقق می‌شود؟ در عبادات روشن است که پاسخ مثبت است؛ اما در احکام سیاسی و اجتماعی، اگر قوانین فقهی جاری شد، آیا آن جامعه به خدا نزدیکتر می‌شود هرچند افرادش کامیاب نباشند؟ یا چنین نیست و نقش ادیان، معنابخشی به زندگی است؟ به این معنی که خداوند دخالتی در روابط زندگی آدمیان نمی‌کند و در نتیجه احکام اجتماعی را نباید به حساب خدا گذاشت. برخی بر آنند که تا عقل و یا روش عقلا و روشهای عرفی اجازه می‌دهد، نباید خداوند را در سطح قانون‌گذار فروکاست؛ همان‌طور که غزالی فقه را علم دنیوی می‌دانست. قوانین در اسلام می‌تواند عطف به یک کانون معنوی باشد، ولی خود معنوی نیست. دورکیم می‌گوید هر چه خداوند را به عنوان یک مقوله سرمدی، در سطح قانون‌گذاری تنزل دهیم، از سرمدیتش کاسته‌ایم.

 

۱۰ـ اندیشه قرارداد اجتماعی از اندیشه‌های مسلط از زمان هابز به بعد است. از مشروعیت‌بخشی به حاکمان تا عقود معاملاتی، معاهدات، پیمان‌نامه‌ها، مقاوله‌نامه‌ها، توافقنامه‌ها و…، از انواع قراردادهای اجتماعی است که زندگی ما را شکل می‌دهد. در حوزه‌های سیاسی در روزگار مدرن، حق تقدم با قراردادهای اجتماعی است. هیچ فردی به هیچ عنوان نمی‌تواند برای جامعه تصمیم بگیرد، جز اینکه به قرارداد اجتماعی تبدیل شود. در این صورت اگر فتوای فقیهی بخواهد بر جامعه حاکم شود، باید به قرارداد اجتماعی تبدیل شود؛ یعنی در قالب قانون قرار بگیرد.

 

۱۱ـ در گذشته قانون‌گذاری برای حکومت به عنوان «احکام شریعت» یا «احکام‌السلطانیه»، کار فقیهان بود. این احکام به شکل و شیوه فردی از منابع شریعت استخراج و نوشته می‌شد و سلطان موظف به اجرایشان بود، چون مراکز قانون‌گذاری وجود نداشت. در روزگار جدید نهادهای مدنی مراکز قانونگذاری شمرده می‌شوند و هر حکمی در حوزه اجتماعی و سیاسی و معاملاتی، باید در این مراکر تدوین شود تا رنگ قانونی به خود بگیرد. حال، آیا لزومی دارد که احکام اجتماعی و سیاسی، منبعث از قانون خدا و حکم‌الله باشد؟ اگر پاسخ مثبت است، با لوازم منفی آن چه باید کرد؟ برای مثال اگر در بانکداری اسلامی موفق نشدیم، باید این ناکامی را به حساب خدا گذاشت؟ اگر فتواها و اجتهادات مختلف بود، کدام فتوا را باید حجت دانست؟ اینها مسائلی است که باید بررسی و پاسخ داده شود.

 

بخش اول
احکام شریعت دو گونه است: «وضعی» و «طبعی»، یا «ثابت» و «متغیر». همان‌طور که آمد، تقسیم‌بندی امور به ثابت و متغیر، از مباحثی است که در کتاب‌های فلسفی و کلامی آمده و فقیهان به چنین کاری نپرداخته‌اند. چگونگی ربط ثابت و متغیر، از مسائل مهم فلسفی و تکوینی است. در فقه و مسائل تشریعی و اعتباری، بعدها بود که این موضوع مورد بحث قرار گرفت. اقبال لاهوری می‌گوید: «باید در زندگی خود مقوله‌های ابدیت و تغییر را با هم سازش داد.»۲ ربط «ثابت» با «متغیر» در نظام طبیعت و شریعت ـ هر دو ـ وجود دارد؛ همان‌طور که نظام طبیعت همواره در تغییر و تکامل است، نظام اجتماعی و روابط انسان‌ها نیز یکسان نیست و همواره در حال تغییر است. نظام اجتماعی علاوه بر قواعد طبیعی و ثابت، قوانین متغیر و ناپایدار نیز دارد که از آن به «حقوق موضوعه» یاد می‌کنند. سقراط می‌گوید: «عالم نظام دارد و بی‌قاعده و بی‌ترتیب نیست. پس نمی‌توان امور عالم را تصادف و اتفاق دانست. و چون عالم به نظام است، امور دنیا قواعد طبیعی دارد که قوانین موضوعه بشری باید آنها را رعایت کند.»۳ افلاطون نیز از حقوق طبیعی یاد کرده است. از قرنها پیش پذیرفته‌ شده که مقرراتی برتر از اراده قانون‌گذار و حقوق موضوعه وجود دارد.

 

خواجه نصیر طوسی می‌گوید: «مبادی مصالح اعمال و افعال نوع بشر که مقتضی نظام امور و احوال ایشان بوَد، در اصل یا طبع باشد یا وضع. آنچه مبدأ آن طبع بوَد، آن است که تفاصیل آن مقتضای عقول اهل بصارت و تجارب ارباب کیاست بوَد و به اختلاف ادوار و تقلب سیر و آثار، مختلف و مبدل نشود. و اما آنچه مبدأ آن وضع بوَد، اگر سبب وضع، اتفاق رأی جماعتی بود، آن را آداب و رسوم خوانند. و چون مبدأ این جنس اعمال مجرد طبع نباشد، وضع است و به تقلب احوال و تغلب رجال و تطاول روزگار و تفاوت ادوار و تبدل ملل و دول در بدل افتد.»۴

ادامه دارد…..

 

پدیدآورنده: محمدتقی فاضل میبدی

 

پی‌نوشت‌ها:
۱ـ محمدحسین طباطبایی، بررسی‌های اسلامی، به کوشش سیدهادی خسروشاهی، ج۲، ص۴۳٫
۲ـ احیای فکر دینی در اسلام، ترجمه احمد آرام، ص۱۶۹٫
۳ـ سیر حکمت در اروپا، ج۱، ص۲۴٫
۴ـ اخلاق ناصری، ص۴۰ و۴۱٫

 

 

منبع : http://www.andishedini.com/fa/

 

 

 

 

 

 

 

کارگاه شناسایی منابع علمی

مدرس: کرکه آبادی

روز شنبه مورخ 20 اسفند 1401

ساعت 10 صبح طبقه دوم حوزه علمیه کوثر

ثبت نام قبل از کلاس الزامی است.

 

 

 

 

 

 

چکیده

عنوان پژوهش «برکات مدارا بر زندگی فردی از دیدگاه آیات و روایات» است. آیات و روایات فراوانی به برکات مدارا اهتمام داشته‌اند. انسان در نظام آفرینش از جایگاه بس والایی برخوردار است و برای ارتباط با دیگران باید مدارا را رعایت نماید. یکی از قواعد و معارف الهی؛ اصل مدارا است که خود اهمیت موضوع را می‌رساند پی بردن به اینکه برکات مدارا بر زندگی فردی از دیدگاه آیات و روایات چیست می‌تواند راه‌گشای بسیاری از مشکلات و اختلافات در زندگی کنونی باشد. روش تحقیق کتابخانه ای است و مطالب به شیوه ی توصیفی تحلیلی عرضه می گردد و نتیجه آنکه انسان دارای تمایلات عالی است. سجایای اخلاقی محرک انسان به سوی اهداف باری تعالی و رسیدن به سعادت و کمال را فراهم می سازد از برکات فردی مدارا افزایش ایمان، آرامش، ایمنی دین و دنیا، خیر و برکت، از بین رفتن کینه و دشمنی، تداوم حیات، برقراری صمیمیت و دوستی، پوشیده ماندن عیوب و قناعت است.

 

محقق: عزت صالح آبادی

تاریخ ارائه: اردیبهشت1401

 

 

 

 

 

 

 

کارگاه پژوهشی آشنایی با پایگاه های علمی و شیوه های جستجو

مدرس: کرکه آبادی

روز شنبه مورخ 20 اسفند 1401

ساعت 11:15صبح طبقه دوم حوزه علمیه کوثر

 

 

 

به گزارش  خبرگزاری رسا، آیت الله مهدی شب­‌زنده­‌دار «عضو فقهای شورای نگهبان» در مراسم رونمایی از دو اثر تازه نشر آیت الله محمدباقر تحریری با عناوین «اسرار فاطمی (شرح خطبه فدکیه حضرت زهرا(س)» و «آیین پاسداری (شرح دعای 27 صحیفه مبارکه سجادیه در رابطه با مرزداران)» اظهار داشت: آیت الله تحریری با نوشتن شرح بر خطبه فدکیه به حضرت فاطمه زهرا(س) اظهار ولاء و علاقه کرده و خطبه آن حضرت را شرح کردند تا برکات آن تعمیم پیدا کند و زمینه اظهار ولاء را برای خوانندگان ایجاد کردند.

 

وی گفت: اگر نبوت، رسالت و هدایت پیامبران را از عالَم حذف کنیم، عالم یک فلسفه منطقی درستی پیدا نمی کند؛ اگر به آفاق بلند و رسیدن به آن جایگاه با عظمت و هدایت پیامبران و اهداف خلقت را بنگریم و ضمیمه خلقت کنیم، خلقت معنا پیدا می کند.

 

عضو فقهای شورای نگهبان با اشاره به آیه 23 سوره شوری تصریح کرد: خداوند متعال به پیامبر اکرم(ص) می فرماید «قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَی» با توجه به این آیه متوجه می شویم که مودت فی القربی به حدی با ارزش است و در ترقی و تعالی انسان مؤثر و نقش آفرین است که می تواند اجر رسالت باشد.

 

وی افزود: قدر متیقن از ذی القربی که احدی نمی تواند انکار کند، حضرت زهرا(س) است و ائمه اطهار (ع) مصداق ذی القربی هستند. این آیه نشان می دهد که حضرت صدیقه طاهره(س) چه عظمتی دارد که دلبستگی به آن، اجر رسالت واقع می شود.

 

آیت الله شب­زنده­دار با بیان این که خطبه مبارکه حضرت زهرا(س) باید ماندگار باشد که از اسناد حقانیت تشیع است، اظهار داشت: کتاب تازه منتشره «اسرار فاطمی» در راستای اهداف صدیقه طاهره(س) است و قطعاً اجر بسیار فراوانی دارد.

 

وی گفت: کتاب تازه نشر دیگر که در این جلسه رونمایی شد، به شرح دعای 27 صحیفه مبارکه سجادیه پرداخته که تحت عنوان «آیین پاسداری» منتشر شده است. زیارات، ادعیه و مناجات های ائمه(ع) رموز و مخازنی از معارف الهی است که انسان در حال نجوای با محبوب خود بسیاری از مسائل را فرا می گیرد و از بسیاری از غفلت ها بیرون می آید.

 

عضو فقهای شورای نگهبان با انتقاد از این که متون شریعت، متن درسی ما نیست، تصریح کرد: این مناجات های حضرت علی بن الحسین(ع) باید کتاب درسی باشد که از نواقص نظام درسی است و بارها بیان کرده ام که متأسفانه متون شریعت، متن درسی ما نیست. حال که این متون در متون درسی ما نیست، می توانیم در برنامه های شخصی خود قرار دهیم.

 

وی خطاب به طلاب حاضر در این مراسم افزود: فرازی از دعایی که در این اثر شرح داده شده، به این عبارت می پردازد که «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَنْسِهِمْ عِنْدَ لِقَائِهِمُ الْعَدُوَّ ذِكْرَ دُنْيَاهُمُ الْخَدَّاعَةِ الْغَرُورِ ، وَ امْحُ عَنْ قُلُوبِهِمْ خَطَرَاتِ الْمَالِ الْفَتُونِ، وَ اجْعَلِ الْجَنَّةَ نَصْبَ أَعْيُنِهِمْ» مرزداران خاکی اگر می خواهند پیروز شوند، باید دنیا را فراموش کنند و بهشت نصب اعین آنها شود. همین مباحثی که حضرت در این فراز از دعا برای مرزداران جغرافیایی خواسته اند، باید اولویت طلاب به عنوان مرزداران جبهه عقیده، اخلاق، معنویت، اسلام و حکومت الهی باشد.

 

همچنین در این مراسم، آیت الله تحریری مؤلف کتاب «اسرار فاطمی» و «آیین پاسداری» اظهار داشت: باید در عرصه های مختلف، معارف دین تبیین و ارائه شود و مسائل گوناگونی در عرصه جامعه امروز به آن نیاز داریم که جمهوری اسلامی در زمینه های مختلف نیاز به پشتوانه تبیین دارد.

 

وی گفت: دعای 27 صحیفه سجادیه مانند برخی از دعاها طرفدار حاکمیت دینی است و از جامعه اسلامی، ولو این که حاکمیت آن الهی و ولایی نباشد، باید حفظ و حراست داشته باشیم. کسانی که در جایگاه حفاظت از معارف این خاندان هستند، باید این اوصافی که امام سجاد(ع) در این دعا برای مرزداران و پاسداران کیان اسلامی دارند را دارا باشیم.

 

مؤلف کتاب «اسرار فاطمی» ضمن بیان توضیحاتی در خصوص این اثر تصریح کرد: در طول سال هایی که جلساتی را در تهران داشتیم، موضوعات مختلفی را مطرح کردیم که یکی از آن موضوعات در خصوص خطبه فدکیه حضرت زهرا(س) که میان عده ای از مسؤولین و پاسداران مطرح و در قالب این اثر تنظیم شد؛ در اثر مذکور مسائل ولایی مورد توجه بوده است و ما نیز باید از صدیقه کبری(س) درس بگیریم و در این مسیر حرکت کنیم.

 

منبع: خبرگزاری رسا

 

 

 

 

 

 

 

پخش گزارش اختتامیه جشنواره استانی خانواده پایدار و حکمت های مولا علی علیه السلام از صداوسیما استان البرز

جشنواره استانی خانواده پایدار و حکمت‌های مولا علی (ع) به میزبانی شهرستان فردیس در حوزه علمیه خواهران کوثر شهرستان فردیس با معرفی نفرات برتر به پایان رسید.

این جشنواره در چهار بخش مقاله نویسی، گرافیک، عکاسی، نقاشی و دلنوشته و با ارسال ۵۰ اثر از شرکت کنندگان دانشگاه‌ها، حوزه های علمیه و مراکز علمی و فرهنگی استان برگزار شد.

این جشنواره با همکاری معاونت پژوهش حوزه علمیه کوثر شهرستان فردیس و موسسه فرهنگی نورکوثر با حمایت اداره کل فرهنگ و ارشاد استان البرز در سطح استانی برگزار شد که از مهمترین اهداف جشنواره، شناخت خانواده پایدار، پی بردن به شاخصه‌های خانواده پایدار، شناسایی ویژگی‌های رفتار ی و گفتاری خانواده پایدار و راه کارهای ارتقاء سطح زندگی خانواده و حرکت به سوی خانواده پایدار است.

گفتنی است؛ در پایان این جشنواره 12 اثر از سوی هیات داوران برگزیده شد که از منتخبان اثر با اهدای هدیه و لوح سپاس تجلیل و قدردانی شد.

 

 

 

 

 

 

کارگاه آموزش نرم افزارهای علمی نور

مدرس: کرکه آبادی

روز دوشنبه مورخ 15 اسفند 1401

ساعت 10 صبح طبقه دوم

 

 

 

ما چهار مفهوم داریم که باید به آن‌ها بیشتر فکر کرده و اهمیت بدهیم گفت:
اولین مفهوم، «عشق» است. چرا انسانی که در بستر عشق زندگی می‌کند، کم از عشق صحبت می‌کند؟
دومین مفهوم، «امید» است. چرا ما این همه ناامید هستیم و باهم گفتگو نمی‌کنیم؟ چرا این همه تنهاییم؟ 
سومین مفهوم، مفهوم «ایمان» است. به دلیل رفتن ایمان، خدا هم از بین ما رخت بر بسته است. خدا را تبدیل به شیء کرده و طبیعت انسانی را از دست داده‌ایم. انسان‌گونه‌گی در پیوند با خداگونه‌گی معنا پیدا می‌کند و ما آن را از دست داده‌ایم. 
و چهارمین مفهوم، مفهوم «عدالت» است.

حالا پرسش این است که چه شد که ایده خدا نتوانست حسین را نجات دهد؟ چه اتفاقی افتاد که حسین مجبور شد به طرف مقابل یادآوری کند از نسل پیامبر و علی است؟ چه شد که حسین را به راحتی کشتند؟ من می‌خواهم به انقلاب خودمان هم اشاره کنم. کلمه کلیدی انقلاب ما هم «خدا» بود ولی چرا ایده خدا از جامعه ما رخت بربست؟ چرا امروز نمی‌توان با ایده خدا کسی را نجات داد؟ و به نظر من امروز باید نخست، خود ِ خدا را نجات بدهیم!

 

برای پاسخ به پرسش‌های بالا، به دو نمونه سخن از دو اندیشمند اشاره می‌کنم؛ هگل و عابدالجابری. چکیده حرف این دو دانشمند این است که ایده خدا در همان زمان پیامبر، از بین رفته است. هگل درباره مسیح و جابری درباره محمد؛ و مرگ آن خدا در آن موقع، بعدها به عاشورا هم سرایت می‌کند. به این سوال‌ها دقت کنید. خود این سوال‌ها از پاسخ‌های آن مهم‌تر است:  هگل می‌پرسد چگونه مسیحیت نابود شد؟ ما هم می‌توانیم از خود بپرسیم چگونه در عاشورا، اسلام و خدا نابود شد؟ یا به این سوال مهم‌تر فکر کنیم که چه شد که روح جهان اسلام از بین رفت؟ هگل می‌گوید چه اتفاقی در جامعه افتاد که روح زمانه یعنی مسیح نابود شد و تقوا که مظهر زمان مسیح بود، به سرعت تبدیل به فرقه شد؟

 

چه شد که مسیح تبدیل به فرقه شد؟ ما هم میتوانیم بپرسیم که چرا روح اسلام، بی روح شد و خدا از زندگی ما رخت بربست؟ چه شد که روح وسیع جهان اسلام از بین رفت و به یک سری گزاره فقهی تبدیل شد؟

پاسخ‌های هگل به پرسش‌های فوق عجیب است؛ زیرا او پاسخ‌ها را به اتفاقات بیرونی برنمی‌گرداند بلکه به درون مذهب برمی‌گرداند. پاسخ اول این است که مسیح فرزند زمانه خویش بود و در یک قوم زندگی می‌کرد؛ مسیح مجبور بود با یهودیان گفتگو کند. حضرت محمد هم بین اعراب زندگی می‌کرد و این اعراب یک سری آیین‌ها و رسومات داشتند و حضرت محمد مجبور بود با اینها گفتگو کند؛ و گفتگو کردن تو با پیش از خود همان و تبدیل شدن ایمان به فقه همان. هگل می‌گوید همین که یک پیامبر مجبور می‌شود با مردم قبل از خود گفتگو کند، روح پیامبری‌اش را از دست میدهد. 

 

پاسخ بعدی هگل این است که مسیح مجبور بود برای اینکه اندیشه‌هایش را در جامعه ترویج دهد، بیش از هرکسی از خودش حرف بزند. پیامبر ما هم مجبور بود با عرب جاهلی گفتگو کند. این ها باعث شد که در گذر تاریخ و مرگ هر پیامبر، به جای اینکه به آموزه های پیامبر توجه کنیم، به خود او و نام او توجه کردیم. ما اگر به اسم پیامبر توهین کنند، سوگوار و نگران می‌شویم ولی درباره زیرپا گذاشته شدن آموزه‌های پیامبر، نگران نمی‌شویم. حرمت اسم را نگه می‌داریم ولی حرمت آموزه ها را خیر.

پاسخ سوم هگل به پرسش فوق این است که میسح مجبور شد معجزه بیاورد. پیامبر ما هم معجزاتی آورد. مردم زمان عیسی و بعد از او، به معجزات عیسی متوسل می‌شوند ولی آموزه‌های اصلی او و خدای او را کنار می‌گذارند. نکته دیگر در همین رابطه این است که عیسی مجبور بود تعدادی از یارانش را خاص کند؛ چون اهمیت بیشتری داشتند؛ مثل ۱۲ نفر حواریون؛ مردم زمان عیسی به این ۱۲ حواری متوسل شدند و آموزه‌های اصلی را فراموش کردند. پیامبر ما هم مجبور شد به واسطه اینکه اندیشه های خودش را گسترش دهد، یارانی را انتخاب و تخصیص دهد؛ و ما به آن ها بسیار توجه می‌کنیم ولی به اصل آموزه‌ها بی‌توجه هستیم.

 

پاسخ پایانی هگل به این پرسش، که هگل آن را عامل نهایی می‌داند، این است که اندیشه‌های مسیح، از طریق کلیسا با دولت پیوند خورد و حکومت تشکیل داد. کلیسا با فاسد کردن دولت، در فساد خود هم می‌کوشید و وقتی دین تبدیل به حکومت می‌شود، دین سکولار و دنیوی می‌شود، زیرا گرفتار بروکراسی حکومت‌داری شده و برای حفظ آن، آموزه‌های دین کنار گذاشته می‌شود؛ و برای حفظ آن حکومت، دین فاسد می‌شود و این اتفاقات بر ما هم گذشته و اینچنین بوده که خدا تبدیل به شیء شده و می‌میرد. اما اگر به پرسش‌های فوق، پاسخ‌های تاریخی بدهیم، به سراغ عابدالجابری، دانشمند عرب زبان، می‌رویم. او می‌گوید اگر مجموعه حرف‌ها و کارهای پیامبر را بررسی کنیم، می‌بینیم که عقل سیاسی پیامبر، دارای مجموعه ای از اصول ثابت است که عبارتند از: اول خدا، دوم قبیله و سوم غنیمت. پیامبر بین مردم زندگی می‌کند و نمی‌تواند نسبت به قبیله و غنیمت بی‌تفاوت باشد ولی نکته اینجاست که برای پیامبر، «ابتدا» همیشه خداست. اما بعد از رحلت پیامبر و حاکمیت ۳ خلیفه نخست، بازهم این ۳ اصل وجود دارد ولی جاهای آن‌ها عوض می‌شود! ابتدا قبیله از همه چیز مهم‌تر می شود و بعد از آن، غنیمت و سومین چیزی که اهمیت دارد، خداست. بنابراین خدا دیگر اولویت نیست. حالا بهتر می‌فهمیم که برای آن قوم عرب که با حسین جنگیدند، قبیله و غنیمت، مهم‌تر از خدا بود. 

انقلاب خودمان هم همینطور بوده و هست و به نظر می‌رسد خدا در ابتدای انقلاب ما جاماند. این که ما مردم را به خودی و غیرخودی تقسیم بندی کنیم، جامعه را دچار مشکلات جدی کرده‌ایم و با این اختلاف‌افکنی عملاً بخشی از جامعه را کنار گذاشته‌ایم در حالی که باید همه جمعیت جامعه را نیروی خودی بدانیم. همچنین ما گاهی غنیمت را مبنا قرار می‌دهیم و این فساد و رشوه می‌آورد. فساد در جامعه ما سیستماتیک و ساختاری وجود دارد و این ساختارهای فاسد هستند که آدم‌های فاسد می‌سازند. ما باید در تصمیم‌گیری‌های سیاسی، به جای ایده قبیله و غنیمت، ایده خدا را در کانون قرار بدهیم؛ نه برعکس. 

 

ایده خدا در جامعه ما مرده است، چگونه می‌توان یکبار دیگر آن را زنده کرد؟ تنها راه این است که از پایین یعنی از انسان شروع کنیم. دیگر نمی‌توانیم با سخن گفتن از خدا، خدا را زنده کنیم، چون این خدا را آنقدر دستکاری کردیم که نابود شد.

اگر می‌خواهیم انسان آغازگر ایده خدا باشد، باید به کجا رفت؟ گفت: برای این پرسش، دو پاسخ هست. نخست اینکه باید «نیکوکاری» پیشه کنیم. نیکوکاری یعنی رفتن انسان به درون انسان‌های دیگر. باید به درون انسان‌های دیگر برویم و از وجود خودمان به آن‌ها ببخشیم. بخشیدن حاصل غنا نیست، بلکه وقتی می‌بخشید غنی می‌شوید؛ زیرا وجودتان با وجود انسان‌های دیگر پیوند می‌خورد. 

پاسخ دوم من به پرسش بالا این است که اگر می‌خواهیم از طریق انسان خدا را احیا کنیم باید «داستان» بخوانیم. نیکوکاری یعنی رفتن ما در دیگران و داستان خواندن یعنی آمدن دیگران در زندگی ما. وقتی توانستی داستان زندگی بقیه انسان ها را بخوانی و با آن‌ها بر سر مشکلاتشان گفتگو کنی، درد و رنج های انسان‌های دیگر، درد و رنج تو نیز می‌شود. در داستان‌خوانی می‌توان وضع استیصال یک انسان را فهمید و زندگی دیگران را در خود اجرا کرد. وقتی دیگران به درون تو راه پیدا کردند، تو عاشق می‌شوی و وسعت پیدا می‌کنی؛ و خدا یعنی وسعت پیدا کردن انسان.

اما باید قصه همه آدم‌ها برای‌مان مهم باشد؛ چطور قصه مادر شهدا برای‌مان مهم تلقی می‌شود، باید قصه درد و رنج‌های مادری که جوان ۲۰ ساله اش را به ۱۴ سال زندان محکوم کرده‌اند هم برای‌مان مهم باشد؛ باید قصه کارگری که پنج ماه است حقوق نگرفته هم برای‌مان مهم باشد وگرنه دروغ می‌گوییم. نمی‌توانیم در جامعه به انسان بی‌حرمتی کنیم و ادعا کنیم جامعه دینی داریم.

 

 

پدیدآور: مصطفی مهرآیین

منبع: http://www.andishedini.com/fa/