عنوان‌ها باید کوتاه و رسا باشند و معمولاً باید آن‌ها را به صورت عبارت (یعنی به‎صورت مصدری نه فعلی) نوشت، نه به‎صورت جمله. (به جز مواردی که چاره‌ای جز جمله‌نویسی نباشد.) به زبان دیگر اگر قرار است فعلی در آن‌ها به‎کار رود، باید به جای آن فعل «مصدر» گذاشت. به  صورت های «بنویسید» و «ننویسیدِ» عنوان‌هایی درپی آمده نگاه کنید:

مثال ۱:
ننویسید: هنگامی که ماهواره در مدار قرار می‌گیرد.
بنویسید: هنگام قرار گرفتن ماهواره در مدار.

مثال ۲:
ننویسید: عواملی که باعث کم شدن ورودی آب سدها می‌شود.
بنویسید: عوامل کم شدن ورودی آب سدها.

مثال ۳:
ننویسید: سرویس فنی بدون در نظر گرفتن مسافت پیموده شده انجام شود.
بنویسید: انجام سرویس فنی بدون در نظر گرفتن مسافت پیموده شده.

مثال ۴:
ننویسید: راه‌هایی که می‌شود شرکت‌های ورشکسته را به‌وسیله‌ی آن‌ها دوباره راه‌اندازی کرد.
بنویسید: راه‌های راه‌اندازی شرکت‌های ورشکسته.

 ویراستار تنها می‎تواند عنوان‎های متعلق به نوشته‎ی در دست ویرایش را ویرایش زبانی کند و نباید عنوان‎هایی را ویرایش کند که متعلق به نوشته‎های دیگر هستند، ولی به هر علتی در نوشته‎ی در دست ویرایش او گنجانده شده‌اند؛

برای مثال اگر کتابی با عنوان «نقاط استراتژیک دنیا» در نوشته‎ی در دست ویرایشِ ویراستار به‎عنوان منبع ذکر شده، ویراستار نمی‎تواند عنوان آن را به «نقطه‎های راهبردی جهان» تبدیل کند.

البته انجام ویرایش صوری بر عنوان‎ها تا جایی که به مفهوم آن آسیب نرساند اشکالی ندارد؛ برای مثال ویراستار می‎تواند عنوان «پیشگیری از همگرائیهای منطقه‎ای» را به «پیش‎گیری از هم‎گرایی‎های منطقه‎ای» تبدیل کند.

منبع: جمشید سرمستانی، «گزیده‌ی شیوه‌نامهٔ‌ی جامع ویرایش و نگارش»

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای:

«در منزل خودِ من، همه افراد، بدون استثنا، هرشب در حال مطالعه خوابشان می‌برد. خود من هم همین‌طورم. نه این‌که حالا وسط مطالعه خوابم ببرد. مطالعه میکنم؛ تا خوابم می‌آید، کتاب را میگذارم و میخوابم. همه افراد خانه ما، وقتی میخواهند بخوابند حتماً یک کتاب کنار دستشان است. من فکر میکنم که همه خانواده‌های ایرانی باید این‌گونه باشند. توقّع من، این است. باید پدرها و مادرها، بچه‌ها را از اوّل با کتاب محشور و مأنوس کنند. حتّی بچه‌های کوچک باید با کتاب اُنس پیدا کنند. باید خریدِ کتاب، یکی از مخارج اصلی خانواده محسوب شود.»

۱۳۷۴/۲/۲۶

منظور از ساژه گزینی «به‎کار بردن ساژه‎ی درست یا درست‎تر برای بیان مفهوم مورد نظر» است.

(۱) برای بیان هر مفهوم تنها می‌توان ساژه یا ساژه‌هایی مشخص را به‎کار برد.

برای مثال، برای بیان مفهوم «زینت دادن» یا «نظم و ترتیب دادن به چیزی» تنها می‌توان ساژه‌ی «آرایش» را به کار برد، و به کار بردن ساژه‌ی «پیرایش» برای بیان این مفهوم، درست نیست؛ زیرا پیراستن به‌معنی «بریدن و کم کردن زیادی و ناهمواری چیزی برای خوش‌نما کردن آن» است.

یا برای مثال، برای بیان مفهوم «آگاه کردن» یا «خبردادن» نمی‌توان ساژه‌ی «اعلان کردن» را به کار برد، زیرا اعلان کردن به‌معنی «علنی کردن» یا «آشکار کردن» است.

پس برای بیان این مفهوم باید ساژه‌ی «اعلام کردن» را به کار برد.

به‎زبان دیگر برای بیان مفهوم مورد نظر، از میان دو «ساژه‎ی درست» و «ساژه‎ی نادرست» باید ساژه‎ی درست را برگزید.

(۲) به‎کار بردن برخی ساژه‌ها را برای بیان برخی مفاهیم نمی‌توان نادرست دانست، ولی برای حفظ زبان فارسی و رعایت قواعد آن، بهتر است ساژه‌ی درست‎تر را به کار برد‌.

به بیان دیگر، گاهی از میان «ساژه‎ی درست» و «ساژه‎ی درست‎تر»، باید ساژه‎ی درست‎تر را برگزید.

برای مثال جمع بستن کلمه‌ی عربی «برهان» به «براهین» درست است، ولی درست‌تر از آن، این است که کلمه‌های عربی را که جمع بستن آن‌ها با نشانه‌های جمع فارسی (ها و ان) اشکالی پدید نمی‌آورد، با نشانه‌های جمع فارسی جمع بست.

بنابراین به کار بردن ساژه‌ی «برهان‌ها» درست‌تر از به کار بردن «براهین» است.

منبع: جمشید سرمستانی، گزیده‌ی شیوه‌نامه‌ی جامع ویرایش و نگارش.

برای دانلود شیوه نامه تدوین مقالات پایانی سطح دو حوزه های علمیه خواهران کلیک کنید

آنچه که همیشه برای انسان میماند، کتابخوانی در سنین پائین است. جوانان شما، کودکان شما هرچه میتوانند، کتاب بخوانند؛ در فنون مختلف، در راههای مختلف، مطلبی یاد بگیرند. البته از هرزه‌گردی در محیط کتاب هم باید پرهیز کرد، منتها این مسئله‌ی بعدی است؛ مسئله‌ی اول این است که یاد بگیرند، عادت کنند به این که اصلاً به کتاب مراجعه کنند، کتاب نگاه کنند. البته باید دستگاهها مراقب باشند، اشخاص مواظب باشند، هدایت کنند به کتاب خوب؛ که با کتاب بد، عمر ضایع نشود. ۱۳۹۱/۰۷/۲۰

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای:

«به صرف توهم این که حالا این کار مصلحت دارد، دستشان را، یا قلمشان را، یا وبلاگشان را آزاد نکنند که هر چه به دهنشان آمد، آن را بگویند؛ اینجور نیست، چون وسائل مدرن امروز همه مشمول همین حکم است. یعنی خواندن وبلاگ هم مثل خواندن کاغذ است، کتاب است، نامه است، مثل شنیدن حرف است. استماع غیبت شامل همه‌ی اینها میشود؛ یعنی ملاک استماع در اینها وجود دارد مسلّماً. شنیدن به گوش خصوصیتی ندارد، خواندن تو نامه هم عین همان است که ما در بحث استماع این را تأکید کردیم و عرض کردیم.
خب، دوربین هم همین جور است. فرض کنید که اگر چنانچه انسان یک خطائی را از کسی دید، این را رفت با دوربین ثبت کرد، بعد آمد یک جائی نشان داد؛ این هم همان است دیگر، چه فرقی میکند؟ یعنی بایستی واقعاً به اینها توجه کرد. محیط را باید محیط اخلاقی کرد. ما اگر بخواهیم جامعه را اصلاح بکنیم، این اصلاح فقط به این نیست که انسان از افراد غیبت بکند. راه‌های دیگری هم وجود دارد. حالا من غیبت را عرض میکنم. فضلاً از تهمت و افتراء و اینها.» ۱۳۸۹/۱۰/۰۷

رهبر معظم انقلاب:

افرادی که کار روزانه دارند وقتی به خانه می‌آیند، بخشی از زمان را ولو نیم ساعت برای کتاب خواندن بگذارند. چقدر کتاب ها را در همین نیم ساعت ها می شود خواند! بنده دوره‌های بیست جلدی و بیست و چند جلدی کتاب را در همین فاصله‌های چنددقیقه‌ای خوانده‌ام. شاید صدها جلد کتاب را همین‌طور در این فاصله‌های کوتاه ده دقیقه‌ای خوانده‌ام. بسیاری از افراد را هم میشناسم که این گونه‌اند. ۷۲/۲/۲۱

بسیاری از دانشجویان و تقریبا تمام استادان و محققان می بایست نتایج تحقیقات خود را در قالب پایان نامه، مقاله و انواع گزارش ها ارائه کنند. در نوشتن هر مقاله و یا گزارشی لازم است به منابع علمی مختلف رجوع کنیم. در نتیجه اگر بخواهیم از مطالب منتشر شدۀ پیشین برای نگارش مقاله یا گزارش و پایان نامه خود استفاده کنیم می بایست به منبع مورد استفاده ارجاع دهی کنیم.

انتخاب منابع مناسب، بروز و معتبر بسیار حائز اهمیت است. هر مطلبی یا فایل PDF که در جستجوهای اینترنتی پیدا می شود الزاما منبع مناسبی برای ارجاع دهی نیست.

همواره سعی کنید به منابع دست اول و معتبر رجوع کنید. یک مقاله منتشر شده در یک مجله، کتاب، صفحه وب، مقاله ارائه شده در یک کنفرانس، گزارش دولتی، یک پایان نامه و غیره همگی می توانند در فهرست منابع مقاله یا پایان نامه شما جای بگیرند، ولی همه آنها از اعتبار یکسانی برخوردار نیستند.

به طور کلی منابعی که هنگام انتشار از فرایندهای داوری عبور کرده باشند (مانند مقالات مجلات علمی) از اعتبار بیشتری برخوردار هستند. پس از آن می توان به کتاب ها اشاره کرد.

در این میان صفحات وب به دلیل عدم پایداری محتوای آنها در طول زمان نامناسب ترین منابع برای ارجاع در مقاله یا پایان نامه شما هستند.

اما هر مقاله ای که در یک مجله انتشار یافته نیز لزوما یک فهرست معتبر محسوب نمی شود. متاسفانه امروز امروزه شمار زیادی از مجلات و مقالات جعلی در فضای اینترنت وجود دارند که ممکن است بدون اینکه بدانید به آنها ارجاع بدهید. از سوی دیگر نشر مجلات با “دسترسی آزاد” باعث شده است که فرآیند داوری در بسیاری از مجلات فدای منافع مالی شده و به درستی انجام نگیرد.

توصیه ها:

- از منابع دست اول برای نوشتن مقاله و پایان نامه خود استفاده کنید.

- تا حد امکان از منابعی استفاده کنید که شناسه دیجیتالی یا DOI داشته شند.

- اگر زبان مقاله شما انگلیسی است و منبع مورد استفاده به انگلیسی نیست این نکته را در فهرست منابع مشخص کنید.

- از یک نرم افزار مدیریت منابع مانند EndNote استفاده کنید.

- به منبعی که از آن استفاده نکرده اید هرگز ارجاع ندهید.

گروه ترجمه و ویرایش سیناپس

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای:

«مگر کسانی که با تجمل عروس و داماد می‌شوند خوشبخت‌ترند؟ چه کسی می‌تواند چنین چیزی را ادعا کند؟ این کارها جز این‌که یک عده جوان را، یک عده دختر را حسرت به دل کند و زندگی را بر این‌ها تلخ نماید چیز دیگری نیست… اگر نتوانستند آن‌جور آن‌ها هم عروسی بگیرند تا ابد حسرت به دل بمانند یا اصلاً نتوانند عروسی بگیرند. تا آمدند دخترش را بگیرند، چون دستش خالی است، این دختر در خانه بماند. این پسر دانشجو یا کارگر یا کاسب ضعیف، همین‌طور غیر متأهل بماند.» ۱۳۷۳/۹/۲۳

در هر نوشتار علمی، دسته ای از واژگان هستند که اگر معنای آنها را به خوبی درنیابیم، در فهم مقصود آن تحقیق دچار مشکل می شویم.

این واژگان به منظور راهنمایی خواننده و تاکید بر اهمیت آنها، در ذیل چکیده می آیند. واژگان کلیدی در واقع کار فهرست را انجام می دهند و به مخاطب اعلام می کنند که شالوده بحث بر محور چه اصطلاحات و مفاهیم تخصصی ای می گردد.

در تهیه واژگان کلیدی، نمی توانیم واژه های بسیار عامی بیاوریم که جنبه غیر تخصصی دارند.

 مثلا در مقاله ای که عنوان آن « معیار برتری و تقدم روش تفسیر موضوعی بر ترتیبی و رابطه آن دو» واژه هایی مانند «تقدم» «معیار» «معیار برتری» «رابطه» «روش» واژه کلیدی شمرده نمی شوند.

 نباید پنداشت که هر واژه به کار رفته در عنوان حتما واژه کلیدی است. با ترکیب وصفی و اضافی می توان تا حدودی این مشکل را برطرف کرد.

مثلا گفت: «تقدم تفسیر موضوعی» و «روش تفسیر» به هر حال باید از واژگانی استفاده کرد که به طور مستقل محتوای مقاله را معرفی می کنند.

برای یافتن واژگان کلیدی به مترادف ها و متضادهای واژه ها نیز توجه کنید.

بنابراین در بحث «توحید» واژه «شرک» نیز کلیدواژه خواهد بود. باید توجه کرد که گاهی واژه هایی کلیدی اند که به سادگی از عنوان تحقیق تشخیص دادنی نیستند.

مثلا برای مقاله ای با عنوان «راهکارهای مبارزه با جنگ نرم» واژه هایی مانند «ولایت فقیه» و «ارزش های اسلامی» نیز در زمره کلیدواژه ها هستند.

نام شخصیت ها و اعلام، مانند علامه طباطبایی و شهید مطهری نیز ممکن است در چکیده بیایند؛ به ویژه اگر در عنوان تحقیق ذکر شده باشند و تحقیق بر دیدگاه های آنها متمرکز باشد.

شمار کلید واژه ها ممکن است از سه تا ده باشد و در پایان چکیده، در ذیل عنوان «کلیدواژگان» که به صورت تیتر نوشته می شود، ذکر می شوند. در ذیل چکیده، این واژه ها را نباید معنا و ترجمه کنیم یا توضیح دهیم؛ آنها را فقط ذکر می کنیم و میان آنها ویرگول می گذاریم.

خودآموز مقدمات پژوهش ، صفحه 420

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای:

«برای یک فرد، توفیق عظیمی است که با کتاب، مأنوس و همواره در حال بهره گیری از آن یعنی آموختن چیزهای تازه باشد.» ۱۳۷۲/۱۰/۰۴

میز کار مجازی قاصدک نور این امکان را می‌دهد که در مصرف فضای ذخیره‌سازی سخت‌افزار و نرم‌افزار صرفه‌جویی کنید. با استفاده از این قابلیت در سامانه سخا، طلاب در نسخه‌ای یکپارچه، از نرم‌افزارهای مختلف استفاده می‌کنند و نیاز به خرید و نصب نرم‌افزار بر روی سیستم‌های کامپیوتری نیست. از ملزومات این سرویس اتصال به اینترنت است.

ویژگی‌های برتر «قاصدک نور»

۱. دیگر مجبور نیستید هزینه هر نرم‌افزار را به‌صورت جداگانه پرداخت کنید، بلکه به‌صورت رایگان می‌توانید از تمام نرم‌افزارهای نور استفاده نمایید.

۲. برای استفاده از این قابلیت می‌توانید در بستر وب و از تمامی دستگاه‌های خود استفاده کنید؛ تلفن همراه، لب تاپ، تبلت یا هر دستگاه دیگر می‌تواند ارائه‌دهنده این سرویس به شما باشد.